"De juiste weg naar werk begint hier. Een methodisch herontwerp van de digitale voordeur van Flexisgroup."
Zet deze modus aan om de beoordelingscriteria direct the highlighten in de ontwerpfase.
Relevante theorie inzetten om ontwerpkeuzes te onderbouwen.
Met behulp van creatieve technieken ideeën creëren en onderbouwen.
Het realiseren van (deel)producten passend bij de ontwerpdoelen.
Zelfstandig methodische activiteiten plannen en uitvoeren (onderzoek).
Keuzes verantwoorden en helder communiceren met stakeholders.
Om de aannames uit de lucht te halen, koos ik ervoor dit project niet in te vliegen als een losse grafische opdracht, maar vanuit een strict Human-Centered Design (HCD) perspectief. De visie: niet de aannames van het bedrijf, maar de behoeften van de gebruiker sturen het design.
Voor aanvang van het tekenen stelde ik dit plan van aanpak en het speelveld van belanghebbenden helder op:
Ik startte niet met tekenen, maar met een objectieve beoordeling van het oude werk. Deze beoordeling onthulde drie problemen die het hoofddoel van de pagina blokkeerden:
Een handmatige visuele beoordeling is gevaarlijk en gevoelig voor eigen bias. Om het merk Flexis 100% objectief en exact te begrijpen, besloot ik de bestaande websites van Re-integratie en Recruitment uit te lezen met een webscraper (Firecrawl).
Door de websites te scrapen achterhaalde ik onweerlegbare broncode-specificaties zoals de exacte HEX-kleuren,
typografieklassen en de border-radius van bestaande elementen. Dit vormde mijn objectieve
fundament voor de ontwerpeisen.
Deze machinale vergelijking legde vier harde verschillen (gaps) bloot tussen het werk van de stagiair en de werkelijkheid. Deze gaps vormden de kern van mijn ontwerpeisen.
Oud: Één centrale paarse groepskleur (#814C97) voor
alles.
Nieuw: Scheiding is cruciaal. Re-integratie eist 'Teal' (#7BC7CB). Recruitment
eist Oranje (op aanvraag van de klant, terwijl het paars verschuift naar de overkoepelende Flexisgroep).
Oud: Zachte afrondingen (10px).
Nieuw:
Strakke, zakelijke lijnen (0px en 2px radius resulterend uit de HTML-scrape).
Oud: Brede lettertypes op 64
pixels.
Nieuw: De strakkere Allotrope variant (max 52px header) zoals gedetecteerd
door de scraper.
Oud: Eén algemene titel voor
iedereen.
Nieuw: Twee gescheiden communicatiepaden. (Re-integratie) versus
werkzoekenden (Recruitment).
Ik draaide de pijnpunten om naar harde eisen. De checklist was duidelijk: Gescheiden merkkleuren, strakke hoeken, doeltreffende tekst en de vertrouwde typografie. Met deze regels startte ik een creatieve sprint.
Uit de bovenstaande gap-analyse vloeiden vier eisen voort (dit zijn de 'praktijkkaders' waarbinnen het doel gerealiseerd moest worden). Deze eisen beschermden het merk tegen verdere versnippering. Ze dienden als absolute voorwaarden voor het nieuwe ontwerp:
Voordat ik de vier bovenstaande objectieve regels digitaal ging platslaan in één enkel ontwerp, forceerde ik mijzelf om eerst maximaal out-of-the-box te divergeren. Hiervoor paste ik bewust de Crazy Eight techniek toe (geselecteerd vanuit het academische CMD Methods Pack / Hasso Plattner Institute). Deze formele brainstorm-methodiek was voor mijn situatie cruciaal: het dwong mij om binnen de keiharde vaste kaders (zoals strikte kleuren en strakke vormen) toch acht totaal verschillende en creatieve lay-outs te bedenken in een zeer korte tijd. Zo voorkom je dat je onbewust voor de simpelste oplossing gaat en je vastroest in je allereerste concept, wat leidt tot een veelvoud aan superieure oplossingsrichtingen.
Hieronder zie je voor elk concept eerst mijn originele schets, en na een klik de digitale uitwerking in Figma.
De keuze voor het definitieve ontwerp mocht geen kwestie van smaak zijn. Ik heb alle acht getekende concepten langs de theorie gelegd. Door wetenschappelijke en psychologische theorie toe te passen, vielen zeven varianten overtuigend af en bleef Variant 5 (De Hover-Expansie) als winnaar over.
Volgens Hick's Law neemt de beslistijd exponentieel toe bij meer prikkels. Varianten zoals de Speelse Vlakken (Variant 7) en Gestapelde Blokken (Variant 8) genereerden simpelweg te veel elementen, randen en leesteksten op het scherm. Variant 5 is de enige die het startscherm letterlijk leegveegt en puur focust op pad A of B. De beslistijd is hiermee nul.
Hoe groter een doelwit, hoe sneller een gebruiker het raakt. Klassieke layouts, zoals de Zwevende Kaarten (Variant 4), eisen dat de bezoeker een muis heel specifiek op een kleine knop navigeert. In Variant 5 pak ik het erg anders aan: de knop telt niet, het volledige beeldscherm telt. Door het scherm per helft op te delen is het onmogelijk om mis te klikken. Je hoeft slechts minimaal te bewegen (Interaction Efficiency) voor resultaat.
Als iets anders beweegt of kleurt dan de rest, eist het alle aandacht. Bij de Typografische Focus (Variant 3) was de strijd om aandacht gelijk. Variant 5 doet dit veel slimmer. Zodra je over één helft hoovert, schiet die helft direct op naar zeventig procent breedte, en krijgt de foto 100% dekking. De andere helft krimpt weg. De bezoeker leest alleen wat telt zonder ruis (Isolation Effect).
De Klassieke Split (Variant 1) was te statisch; als je niks ziet gebeuren, wil je niet klikken. In Variant 5 schemert de achtergrondfoto in ruststand al licht door (lage dekking). Dit wekt een krachtige affordance. Het menselijke brein signaleert dat er content verborgen zit en het triggert direct intuïtief klik-gedrag, nog voor ze de theorie begrijpen.
Omdat dit een conceptueel raamwerk betreft dat direct in de productie-omgeving gelanceerd wordt, koos ik er methodisch voor om niet direct met ongekwalificeerde eindgebruikers te testen, maar eerst een formele kwalitatieve Expert Review uit te voeren met de designspecialist en de directie van Flexis.
Deze keuze was essentieel om de opgedane domeinkennis van de opdrachtgever te waarborgen (zoals de eis om de identiteit van de recruitmenttak specifiek via oranje uit te stralen) en de visuele hiërarchie te spijkeren vóórdat live A/B tests op werkzoekenden kunnen worden losgelaten.
De theorie achter het concept werd geaccepteerd. De combinatie van binaire sturing en premium uitstraling raakte de juiste snaar. Tijdens de sessie stuurden we het ontwerp bij op basis van specifieke expert- en klantkennis. We spijkerden de bruikbaarheid verder dicht met drie concrete iteraties (testresultaten vertaald in actie):
Een theorie is nutteloos zonder solide ontwerp. Ik vertaalde het goedgekeurde ontwerp naar een foutloze technische realisatie, klaar voor de praktijk.
Beoordeel het interactieve geheel inclusief de animatiestroom via mijn open link.
Start de testomgeving ↗Ik draag het resultaat over aan de WordPress specialist van de organisatie. Hiervoor schreef ik een gedegen overdrachtsdocument binnen het mapje 'Flexis Implementation'. Code-architectuur, kleurcodes en gedrag staan overzichtelijk gegroepeerd. Dit voorkomt dat het interactie-ontwerp sterft tijdens de bouw.
Voor dit project toonde Flexis platte en statische materialen. Dit traject gooit het trage, stilstaande proces uit het raam.
Ik startte puur om de theorie rondom een verkeerde kleurkeuze recht te trekken. De uiteindelijke dynamische poort is een onverwacht uithangbord geworden. De designspecialist heeft mijn ontwerp (Variant 5) volledig omarmd.
"De theorie achter jouw ontwerp overtuigde mij direct. Om de interactie in de praktijk nog scherper te maken voor onze zakelijke markt, hebben we je aangeraden de tekst links uit te lijnen in plaats van gecentreerd, de teksten commerëler te maken, en de ongezichtbare basis (dekking 0%) iets te verhogen voor meer 'affordance'."
— Terugkoppeling Design Specialist
Deze feedback heb ik pro-actief verwerkt. De oprichters pronken nu met deze nieuwe voordeur bij hun opdrachtgevers, omdat de strakke micro-animaties het hele merk een modern, premium elan geven.